Na teren muzeum przeniesiono drewnianą kurlawą chałupę z 1920 r.
W jej izbie znajduje się wyjątkowy kurny piec osadzony na odwróconych
świerkowych korzeniach. Nad nim suszono zioła. Robiono z nich napary
i nalewki stosowane na wszelkie dolegliwości, ściśle według receptur
przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Na zapiecku nieraz ktoś
z domowników uciął sobie drzemkę. Warto zwrócić uwagę na stół z
kamiennym blatem i kredens zwany uolmaryją, w którym stoją pięknie
ustawione talerze, miski i garnuszki. Nieodzownym elementem izby
góralskiej był święty kąt. W sieni, która dzieliła dom na dwie części,
miejsce znalazły narzędzia rolnicze i niezbędne na tych terenach zimową
porą narty, czyli skize oraz tyniny służące do chodzenia po śniegu.
W drugiej izbie przygotowano ekspozycję przybliżającą powszechne
niegdyś ludowe rzemiosło ? tkactwo. Uzupełniono ją o góralskie
instrumenty muzyczne.
Równie interesujący zbiór eksponatów mieści się w stodole z lat 30. XX
wieku. Zgromadzono w niej różnego rodzaju maszyny i sprzęt rolniczy.
Znajdziemy tam brony, pługi i bardziej zaawansowane technicznie
wialnie, sieczkarnie czy magiel, a także charakterystyczny element
pejzażu polskiej wsi ? wóz drabiniasty.

W muzeum organizowane są czasowe wystawy twórczości
nieprofesjonalnej, wystawy prezentujące zwyczaje i obrzędy związane
z cyklem dorocznym, warsztaty edukacyjne, podczas których
prezentowane są tradycyjne rzemiosła i czynności, takie jak szycie
kierpców i strojów góralskich czy przędzenie wełny. Odbywają się tu
spotkania miłośników tradycji, wieczory autorskie, prelekcje i pokazy.
Na Grapie można też obejrzeć kolekcję strojów ludowych, ciekawym jej
uzupełnieniem są stroje noszone przez małe dzieci i ludzi starych.